Stephan Eicher - Poussière dor

"Ik kan het niet laten." Een leeg vel papier schrikt me niet af. Een pianokruk is vaak de enige plek waar de wereld niet meer te luidruchtig en te complex is. Een gitaar op mijn schoot helpt als alles te snel, te zwaar wordt. Dan komen er harmonieën en melodieën tevoorschijn op teksten van mijn schrijversvrienden Philippe Djian en Martin Suter. En dan speel ik die muzikale zaadjes voor andere vrienden. Ze gaan met me meespelen, moedigen me aan om ze op te nemen, en er komen nog meer muzikanten bij, en ook nog meer handen. En plotseling komen deze liedjes tot leven. Ze worden een album, krijgen hun titel: Poussi%E8re d’or? Het is tijd om ze te delen – als een nog warm brood dat in het midden van een tafel wordt neergelegd.